วันพุธที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2551

เช้าวันนี้ กับการเมือง


กลิ่นยา ยังเดินวนไปวนมารอบๆตัว เช้าวันนี้ ตามข่าวการเมือง จากน้องปองอัญชลี ที่พยายามเชียร์ ประชาธิปัตย์ จนออกนอกหน้า มาร์ค เหมือนไม้หลักที่ปักในดินเลน ตามความคิดดั่งเดิม ไม่รู้ว่าจะมีอะไรใหม่ กะไอ้เด็กรุ่นน้องคนนี้ หล่อรวยเก่ง ก้อดี เพลงร๊อค จะได้กลับมาอีกครั้ง

พรุ่งนี้ วันอะไร

วันของผม เดินไปข้างหน้า เร่งเวลา เพราะกังวล
หรือว่า สิ่งที่ทำยังดำเนินการไม่เสร็จ

เป็นหวัด แต่ไม่ได้ป่วย จึงไม่ได้หยุดงาน


การมาทำงานทุกวัน โดยไม่ได้ทำงาน อะไรให้คืบหน้า เพราะมัวเอาอารมณ์ ไปจับความรู้สึก

กำหนดแล้วเสร็จของงานใกล้เข้ามาทุกวัน แต่งานก้อยังไม่เดินไปไหน ยังวนไปวนมาอยู่กับไฟล์เดิมๆ ที่ยังไม่ได้กรอกอะไรลงไป

จะทำ แต่ไม่ได้ทำ


พยายามนั่งที่จะทำงาน อะไร อะไร ที่มีกำหนดแล้วเสร็จ มาหลายวันแล้ว แต่อะไร อะไร ที่ต้องเสร็จ ก้อยังไม่ได้ทำ อารมณ์ ยังโศกเศร้า จนไม่ปะติดปะต่อกันได้ พอจะเริ่มมันก้อหลุด เป็นแบบนี้ มาหลายวัน


บุญชู นอนป่วยในบ้าน ก่อนจะไปผ่าตัดตาหลาย หลายวัน งอแง เอาแต่ใจ หลังผ่าตัดลุกไม่ขึ้น ต้องป้อนยาป้อนน้ำ ป่วยกะเซาะกะแซะ อยู่ 3 เดือน แล้วก้อไม่ยอมหายใจ คงเหม็นตัวเอง มาก เนื่องจากไม่ได้อาบน้ำเลย กว่า 2เดือน ฉีดน้ำหอมดับกลิ่น แต่ดูเหมือนกลิ่นตัวจะแรงขึ้นทุกวัน -*-

หมา หมา และข้าพเจ้า 3 หนุ่ม 3 มุม ในกาลก่อน


อารมณ์ ระหก ระเหิน เฉยชา ต่อสิ่งเร้าและไม่เร้า รอบข้าง

เป็นวิถีของความชรา และความเบื่อเซ็ง

การนอน แล้วก้อฝัน เป็นสิ่งที่พึ่งปราถนายิ่ง

BoonChoo 12 Years, เพื่อนสนิทที่ดุร้าย


นานเหมือนกันนะ สำหรับเวลา 10 ปี ผมไม่เคยอยู่กะแฟนคนไหน นานขนาด 10 ปี เลยสักคนหนึ่ง

แต่ กะบุญชู ทิชชู่ 12 และ 11 ปี การหายตัวไป อยู่ในหลุม ยังคงความคิดถึง อยู่ได้ทุกวี่วัน เสียงตะโกนเรียก ชื่อให้บุญชู หยุดแหกปาก หมดไป มีแต่การทักถามว่า ไปไหนมา ทำไมไม่เฝ้าบ้าน


กลิ่นยา ลอยติดจมูก จึงรู้ว่าบุญชู ยังมาอยู่ข้างๆ